فقرۀ ۸۶ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
فرتم سخن (سخن عالی) به دشچهر (بدذات) مگوی.
میاموز دانش به ناپاکزاد
که دانش چراغست و ناپاک باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به اهمیت سخن گفتن با افراد نیکو اشاره دارد و می‌گوید که نباید با انسان‌های بدذات صحبت کنیم. همچنین بیان می‌کند که علم و دانش همچون چراغی روشنگر است و آموزش به کسانی که ناپاک هستند، بیهوده است.