فقرۀ ۸۹ ملک‌الشعرا بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن، به انسان هشدار داده می‌شود که به خواسته‌ها و متعلقات دنیوی دل نبندد، زیرا تمام چیزهای دنیوی مانند مرغی هستند که از درختی به درخت دیگر می‌پرند و هیچ‌گاه پایدار نیستند. دارایی‌ها و لذایذ دنیایی به زودی از دست می‌روند و باید به این حقیقت توجه کرد که دنیا همچون باغی زیبا است که از شاخی به شاخی می‌رود و هرگز در یک جا نمی‌ماند. بنابراین، باید از تأکید بر خواسته‌های مادی پرهیز کرد.