شمارهٔ ۶ - ایضاً ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعری بیگناه را می‌بیند که به مانند گناهکاری در جهنم افتاده است. او را به شدت عذاب می‌دهند تا چون خوی خامش را در یابند. مالک جهنم او را از آتش بیرون می‌آورد تا در جای ویران و خراب، اقداماتی انجام دهد. در این حال، آب بر لبش می‌پاشد و سوز و آتش در دل او ایجاد می‌کند. در جهانی که آتش و آب در هم می‌آمیخت، تنها این خصلت اوست که در خاطره‌ها باقی مانده است.