عبدالکریم اشراق بیرجندی
درگذشته ۱۲۲۹ هجری قمری، بیرجند
زندگی‌نامهٔ اشراق بیرجندی
عبدالکریم اشراق بیرجندی در گذشته سال ۱۲۲۹ ق از علما و شاعران سرشناس بیرجند که سالها در اصفهان تحصیل نموده است و در محضر آقامحمد بیدآبادی بسیار آموخته است او پس از سالها به وطن خود بیرجند باز می گردد او همچنین سفر هایی به افغانستان و هندوستان داشته است، عبدالکریم اشراق با میرزا هادی خان منشی الممالک و متخلص به عشرت و میرزا خلیل خان متخلص به مفتون و میرزا احمد خان وکیل که هرسه اهل فضل و ادب بوده اند معاشرت و مصاحبت داشته است از عبدالکریم اشراق دفتر شعری تا دهه ۵۰ شمسی نزد شادروان محمد حسین آیتی متخلص به ضیا - نگارنده کتاب بهارستان در تاریخ رجال قهستان - موجود بوده که متأسفانه اکنون در دسترس نیست. اشعار باقی مانده از عبدالکریم اشراق بیرجندی شامل ۱۶ غزل و یک رباعی است که در کتاب بهارستان ضبط شده است ، امید است انتشار این شانزده غزل بابی برای یافتن دیوان گم شده این شاعر نیکو سخن بیرجندی - که احیانا در مجموعه‌های شخصی بیرجند و اصفهان خواهد بود- باز کند .منبع: کتاب بهارستان در تاریخ و تراجم رجال قهستان اثر محمد حسین آیتی شاعر و مورخ و مجتهد بیرجندی آثار اشراق بیرجندی به همت آقای مصطفی علیزاده در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار اشراق بیرجندی
شعرهای اشراق بیرجندی
- شمارهٔ ۲ — نشوند پرتو افکن مه و آفتاب بی تو
- شمارهٔ ۶ — محفل افروز ازل غیر رخ یار نبود
- شمارهٔ ۸ — سهل است فتنه ای اگر از آسمان رسد
- شمارهٔ ۷ — آنکه از عشق و طرب منع دل ما می کرد
- شمارهٔ ۱ — صاحبدلان بگوئید آن شوخ دلربا را
- شمارهٔ ۵ — آنکه دهد به عاشقان گریهٔ های های را
- شمارهٔ ۴ — بر در صومعه هر بوالهوسی می آید
- شمارهٔ ۳ — دیدم به عشوه و ناز جولان کنان به راهی
- شمارهٔ ۱۱ — چه تفاوت است جانا حرم و کنشت ما را
- شمارهٔ ۱۲ — رشک خورشید و قمر چهرهٔ زیبایی هست
- شمارهٔ ۱۳ — رخ نموده از برقع نازنین قصب پوشی
- شمارهٔ ۱۴ — ز آب عارضت گلزارها از آب و رنگ افتد
- شمارهٔ ۱۵ — ز دست ماهروی نازنینی
- شمارهٔ ۹ — به سر شوری ز سودای تو باشد
- شمارهٔ ۱۰ — خوش آن روزی که دل در طرهٔ دلدار می‌بستم