فصل ۱۹۹ عین‌القضات همدانی
روا بود که لطف معشوق پرده از پیش نظر عاشق بردارد تا نور چشمش را بقوت نور جمال خود از حدقۀ او برباید و این آخر زخمی بود که بر هدف دیدۀ او اندازد آه و هزار آه اگر جمالش در خیال آید و بماند ماندن خیال با عاشق مرهم آن زخم بود و این رمزی لطیف است:
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، اشاره شده است که معشوق می‌تواند با زیبایی‌اش، عاشق را تحت تأثیر قرار دهد و نور چشم او را از بین ببرد. این زیبایی، به نوعی زخمی بر دل عاشق می‌زند. اگر زیبایی او در ذهن عاشق باقی بماند، این تخیل می‌تواند به عنوان مرهمی برای زخم عاشق باشد. این موضوع به نوعی به ارتباط عمیق میان عشق و زیبایی اشاره دارد.