شمارهٔ ۳ - هجویه فصیحی هروی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمجید از آصف صبا و صفات نیکوی او می‌پردازد. شاعر به سخاوتمندی و بزرگواری او اشاره می‌کند و می‌گوید که سفره‌اش همیشه پر از نعمت و کرم است. همچنین، هنرمندی او را در برگزاری مجالس ستایش می‌کند. در ادامه، به مشکلات و بخل زمانه اشاره می‌شود و این که در این انجمن جز عدم چیزی وجود ندارد. در نهایت، شاعر به تواضع و دوری از سخنان بیهوده پرداخته و به رزق و برکت ناشی از همت آصف صبا اشاره می‌کند.