شمارهٔ ۱۰۰ قاآنی
قاآنی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای که جویی جمال شاهد جان
جان نهانست زیر پردهٔ جسم
این جهان و آنچه در جهان بینی
عدمی خودنماست همچو طلسم
یک معمّاست آنچه خوانی لفظ
یک مسمّاست آنچه دانی اسم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و اسرار وجود انسان اشاره میکند. او میگوید که زیبایی واقعی در جان و روح نهفته است، و جسم تنها پردهای است که این زیبایی را پنهان کرده است. جهان و هر چیزی که در آن میبینیم، تنها یک نمایش و توهم است. همچنین، آنچه ما به عنوان معانی و واژهها میشناسیم، در واقع تنها یک مفهوم سطحی است و معنای درونی آنها عمیقتر از آن است که درک میکنیم.