نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۰ قاآنی

قاآنی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای که جویی جمال شاهد جان

جان نهانست زیر پردهٔ جسم

این جهان و آنچه در جهان بینی

عدمی خودنماست همچو طلسم

یک معمّاست آنچه خوانی لفظ

یک مسمّاست آنچه دانی اسم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و اسرار وجود انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید که زیبایی واقعی در جان و روح نهفته است، و جسم تنها پرده‌ای است که این زیبایی را پنهان کرده است. جهان و هر چیزی که در آن می‌بینیم، تنها یک نمایش و توهم است. همچنین، آنچه ما به عنوان معانی و واژه‌ها می‌شناسیم، در واقع تنها یک مفهوم سطحی است و معنای درونی آن‌ها عمیق‌تر از آن است که درک می‌کنیم.