شمارهٔ ۱۰۱ قاآنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تضاد بین درویش قناعت‌گر و سلطان توانگر اشاره دارد. بیان می‌کند که آنها نمی‌توانند به هم نزدیک شوند و ارتباطی برقرار کنند. همچنین، به افرادی که به خاطر طمع و خودخواهی خود، از دیگران دور می‌شوند، انتقاد می‌کند. در نهایت، این موضوع را با تشبیهی به کرم ابریشم بیان می‌کند که خود را به دام می‌اندازد و به نوعی، با رفتار خود، به دشمنی برای خود تبدیل می‌شود.