شمارهٔ ۱۰۴ قاآنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان عیوب خود و دیگران می‌پردازد. او می‌گوید که اگر کسی به طور آهسته عیب او را می‌گوید، او هم به عیب‌های آن شخص اشاره نمی‌کند. شاعر با وجود عیوب زیاد، نمی‌تواند نسبت به عیب‌های دیگران بی‌تفاوت باشد و هرگز نمی‌خواهد کسانی را که خداوند خلق کرده، مورد سرزنش قرار دهد. در پایان، او تأکید می‌کند که هرگز نباید به هجو و سرزنش دیگران پرداخت.