نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۲ قاآنی

قاآنی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

یک جهان تسلیم در یک پیرهن

یک فلک توحید در یک طیلسان

خلق او مستغنی از اوصاف خلق

خنجر خورشیدکی خواهد فسان

پرده‌پوشم به‌روی از اوصاف خویش

تا نهان ماند ز چشم ناکسان

ورنه خاموشی بسی اولیترست

زانکه کار قلب ناید از لسان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به توحید و تسلیم در برابر خداوند اشاره می‌کند. او می‌گوید که جهان به نوعی تسلیم در لباس خاصی است و همه موجودات از اوصاف خداوند بی‌نیازند. او از خنجر خورشید سخن می‌گوید که به نوعی به قدرت و نور الهی اشاره دارد. شاعر تصمیم می‌گیرد که از اوصاف خود پنهان بماند تا در برابر چشم دیگران ناشناخته بماند، زیرا به نظرش سکوت و خاموشی در بیان احساسات و افکار قلبی او مناسب‌تر است.