نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ قاآنی

قاآنی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

بسکه سرگرم حجت خویشند

غافلند از خدا اولوالالباب

ای خوشا حال عارفی که ز شوق

همچو دیوانه بر درد جلباب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به وضع افرادی اشاره دارد که به شدت مشغول دلایل و استدلال‌های خود هستند و از خداوند غافل‌اند. در مقابل، حال عارفی که به خاطر عشق و شوق به خداوند، با شور و شوق دیوانه‌وار به دردهای خود می‌پردازد، تحسین می‌شود.