شمارهٔ ۴۶ قاآنی
قاآنی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای خواجه هر خطا که کنی خود به خود کنی
رو شرمی از خدا کن و بر دیگران مبند
موی دراز ریش اگر کوسه برکند
هم بر دراز ریش بود جای ریشخند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به معنای این است که هرگونه اشتباهی که انسان مرتکب شود، باید خود را مورد بازخواست قرار دهد و به خدا شرمنده باشد. همچنین، او باید مسئولیت عمل خود را بر دوش دیگران نیندازد. حتی اگر کسی دارای ظاهری ناپسند باشد، نمیتوان به راحتی او را به سخره گرفت. بهعبارتی دیگر، به جای سرزنش دیگران، باید به خود نگاه کنیم و از اشتباهات خود درس بگیریم.