شمارهٔ ۹۹ قاآنی
قاآنی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
توان گریخت به جایی ز دشمنان لیکن
چو خود عدوی خودستم چگونه بگریزم
ز خویش لاجرمم چون گریز ممکن نیست
جز این چه چاره که با خود همیشه بستیزم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به این موضوع می‌پردازد که اگرچه می‌تواند از دشمنان خود فرار کند، اما وقتی که خود را دشمن خود می‌داند، چگونه می‌تواند بگریزد. او احساس می‌کند که گریزی از خود ندارد و تنها راه چاره این است که همیشه با خود در جنگ باشد.