شمارهٔ ۵۹ - رقم مواجب آقا عبدالرزاق به یک دنبلی تبریزی قائم مقام فراهانی
قائم مقام فراهانی / نامههای فارسی
آنکه رزاق علی الاطلاق سبغت نعمه و سبقت رحمه. ذات اشرف؛
ما را واسطه رزق عباد و رابطه نظم بلاد کرده؛ بشکرانه این نعمت بر ذمت همت لازم داشته ایم که هر یک را از بندگان دیرین و چاکران ارادت آئین در آستان آسمان بنیان بانجام خدمت شتابد اضعاف نعمت دریابد.
من عمل صالحا فله جزاء الحسنی و سنزیده من امرنا یسرا.
عالیجاه نبالت پناه، شهامت انتباه، مقرب درگاه عبدالرزاق بیک که عمری در حضرت فلک رفعت، قامت خدمت خم و بسان قلم سرقدم کرده در دیوان انشاء بتقدیم مهام لایقه و ترقیم ارقام فایقه مشغول است و مکتوبات او در نظر ما مقبول؛ علاوه بر خدمت دفتر و فدویت بی مر، تاریخی مشتمل بر مآثر شاهنشاه عالم پناه و غزوات ما نگاشته و خاطر مبارک را از حسن رفتار و لطف کردار خود خوشنود داشته، در ازای این خدمت و عبادت و سزای آن قدمت و ارادت، شمه از مراحم خدیوانه و مکارم بی کرانه مبلغ فلان بر مواجب و مستمری او افزودیم. والسلام.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به قدردانی از خداوند به عنوان رزاق و همچنین از خدمات و کوششهای یک فرد خاص در بارگاه الهی میپردازد. نویسنده تأکید دارد که هر یک از بندگان خدا که در خدمت به دیگران بکوشند، مورد پاداش قرار خواهند گرفت. در این نوشتار، فرد مذکور به خاطر خدماتش در نگارش و ثبت نقاط عطف تاریخی و غزوات اشاره شده به عنوان شخصی مورد اعتماد و محترم شمرده شده است. در نهایت، نویسنده با قدردانی از این خدمات، افزودهشدن به مستمری و مراحم این فرد را اعلام میکند.