شمارهٔ ۲۲ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، تصنیف مرگ شیخ صفی، رهبر طریقت صفویه، به تصویر کشیده شده است. قبل از مرگ، او با ملک الموت گفت‌وگو می‌کند و جمله‌ای را می‌گوید که نشان‌دهنده تسلیم او به اراده خداوند است. حالتی که ملک الموت از او می‌بیند، عجیب و غریب است و او برای شیخ دعا می‌کند. همچنین در مصرع پایانی به سختی فراق اشاره شده و از قاسمی (دستیاری یا پیرو شیخ) که تحت تأثیر فقدان اوست، یاد می‌شود.