شمارهٔ ۲ قاسم انوار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، احمد جام به توصیف نهنگی می‌پردازد که نماد عظمت و بزرگی است. او آسمان را پر از نور و زیبایی می‌بیند و به بوستانی پر از گل اشاره می‌کند. در ادامه، او برای رحمت الهی بر این نهنگ دعا می‌کند و به دشمنانش لعنت می‌فرستد. بنابراین، هر کس که با خدا و ولی‌های او دشمنی کند، در حقیقت با همه اولیای خدا دشمن است.