بخش ۲۲ - اصل سیم غزالی
امام محمد غزالی / رکن دوم - رکن معاملات
چون دنیا منزلگاه راه آخرت است و آدمی را به قوت و پوشش حاجت است و آن بی کسب آدمی ممکن نیست، باید که آداب کسب بشناسد که هرکه همگی خود به کسب دنیا مشغول کند بدبخت است و هرکه همگی خود به آخرت دهد نیکبخت است، ولیکن معتدل ترین آن است که هم به معاش مشغول شود و هم به معاد، لیکن باید که مقصود معاد بود و معاش برای فراغت معاد دارد. و ما آنچه دانستنی است از احکام و آداب کسب در پنج باب بیان کنیم انشاء الله تعالی.
باب اول در فضیلت و ثواب کسب
باب دوم در شرطهای معاملت نادرست بود
باب سوم درنگاهداشتن انصاف در معاملات
باب چهارم در نیکوکاری که ورای انصاف باشد
باب پنجم در نگاهداشت شفقت دین با معاملات به هم.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به اهمیت تعادل میان کسب و کار دنیوی و اخروی اشاره دارد. دنیا مقدمه‌ای برای آخرت است و انسان نیاز به درآمد و پوشش دارد، که این امر از طریق کسب ممکن است. البته، کسی که تمام وقت خود را صرف دنیا کند، بدبخت است و کسی که تنها به آخرت بپردازد، نیکبخت است. بهترین وضعیت آن است که هم به معیشت بپردازیم و هم به مسائل آخرت، با این هدف که آخرت اولویت باشد و کسب درآمد به عنوان وسیله‌ای برای رسیدگی به امور آخرت در نظر گرفته شود. در ادامه، قرار است در پنج موضوع اصلی به بررسی آداب و احکام کسب بپردازیم: ۱. فضیلت و ثواب کسب ۲. شرایط معاملات نادرست ۳. ضرورت انصاف در معاملات ۴. نیکوکاری فراتر از انصاف ۵. حفظ ارتباط دین با معاملات.