بخش ۷۹ - منکرات گرمابه غزالی
امام محمد غزالی / رکن دوم - رکن معاملات
آن بود که عورت از زانو تا ناف پوشیده ندارد و ران در پیش قایم نهد برهنه کرده تا بمالد و شوخ باز کند، بلکه اگر دست در زیر ازار بر آن فرا گیرد، نشاید که بسودن به معنی دیدن بود. و صورت حیوان بر دیوار گرمابه منکر است. واجب بود تباه کردن آن یا بیرون آمدن. و دیگر دست و طاس و سطل پلید در آب اندک کردن که منکر باشد بر مذهب شافعی و انکار نتوان کرد بر مالکی که به مذهب او روا بود. و آب بسیار ریختن و اسراف کردن از منکرات است و منکرات دیگر هست که در کتاب طهارت گفته ایم.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
متن درباره مسائلی است که در دین اسلام درباره پوشش و رفتار در محیط‌های عمومی و به خصوص گرمابه‌ها مطرح می‌شود. به طور خاص، اشاره شده که پوشاندن عورت تا زانو و نحوه رفتار در این مکان‌ها اهمیت دارد. همچنین، به موضوعات مرتبط با آب‌ریزی و اسراف در مصرف آب پرداخته شده و ذکر شده که برخی از اعمال در مذهب شافعی و مالکی از منکرات به شمار می‌رود. به طور کلی، این متن به نکات اخلاقی و دینی در زمینه پاک‌دامنی و رفتار مناسب در مکان‌های عمومی اشاره می‌کند.