نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۲۳ - علاج طول امل غزالی

امام محمد غزالی / رکن چهارم - رکن منجیات

بدان که علاج دفع سبب بود. چون سبب بدانستی به دفع آن مشغول باشی. اما سبب دوستی دنیا را علاج بدان کند که گفته ایم در کتاب حب دنیا و در جمله هرکه دنیا را بداند دنیا را دوست ندارد که بداند که لذت وی روزی چند است که به مرگ ناچار باطل شود و آنگاه در حال منغص و مکدر است و از رنج خالی نیست و هرگز کسی را صافی نشده است و هرکه از طول آخرت بیندیشد و از مختصری عمر داند که فروختن آخرت به دنیا هم چنان بود که کسی درمی در خواب دوست تر دارد از دیناری در بیداری، که دنیا چون خوابی است: «الناس نیام فاذا ماتوا انتبهوا». و اما جهل را علاج به فکر صافی و معرفت حقیقی کند که بداند که مرگ چون که به دست وی نیست آن وقت بیاید که خواهد تا بر جوانی اعتماد نکند یا بر کاری دیگر.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به اهمیت شناخت و درمان علل اصلی مشکلات اشاره می‌کند. نویسنده بر این باور است که برای رهایی از عشق به دنیا، باید واقعیت‌های آن را شناخت، چرا که لذت‌های دنیایی زودگذر و پس از مرگ بی‌فایده هستند. هر کس که به آخرت فکر کند، متوجه می‌شود که فروختن آخرت برای دنیای موقت بی‌معنی است. همچنین، برای درمان جهل، نیاز به تفکر عمیق و شناخت واقعی وجود دارد، زیرا مرگ ناگهانی است و نمی‌توان بر جوانی یا کارهای دیگر اعتماد کرد.