نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۴۱ - فصل (از خوف و رجا کدام فاضلتر؟) غزالی

امام محمد غزالی / رکن چهارم - رکن منجیات

همانا که کسی گوید که اخبار در فصل خوف و رجا بسیار است. کدام فاضلتر از این هردو و کدام باید که غالب بود؟ بدان که خوف و رجا همچون دو داروست. و دارو را فاضل نگویند ولکن نافع گویند که خوف و رجا چنان که گفتیم از صفات نقص است و کمال آدمی بدان است که در محبت حق تعالی مستغرق بود و ذکر وی همگی وی را فرو گرفته باشد و از خاتمت و سابقت خود هیچ نیندیشد، بلکه وقت نگرد و وقت هم ننگرد، به خداوند وقت نگرد، چون به خوف و رجا التفات کند این حجابی باشد، ولکن چنین حالت نادر بود.

پس هرکه به وقت مرگ نزدیک بود باید که رجا بر وی غالب بود که این محبت را زیادت گرداند و هرکه از این جهان بشود باید که محبت خدای تعالی بود تا لقای وی سعادت وی گردد که لذت در لقای محبوب باشد. اما در دیگر وقتها اگر مرد از اهل غفلت است باید که خوف بر وی غالب بود که غلبه رجا زهر قاتل وی باشد و اگر از اهل تقوی است و احوال وی مهذب است باید که خوف و رجا معتدل وی را باشد که صفای حال در مناجات از محبت بود و رجا سبب محبت بود اما در وقت معصیت باید که خوف غالب بود، بلکه در وقت کارهای مباح نیز باید که خوف غالب بود چون مرد از اهل عبادت بود، اگر نه در معصیت افتد پس این دارویی است که منفعت وی به احوال و اشخاص بگردد و جواب این مطلق نباشد.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

نویسنده در این متن به رابطه میان "خوف" (ترس از خداوند) و "رجا" (امید به رحمت خداوند) می‌پردازد و آن‌ها را مانند دو دارو توصیف می‌کند. وی بیان می‌کند که هر دو حالت، صفات نقص به شمار می‌آیند و کمال انسان در عشق به خداوند و توجه کامل به اوست. در هنگام مرگ، باید امید بر ترس غالب باشد تا محبت به خداوند افزایش یابد. اما برای کسانی که غافل هستند، ترس باید غالب باشد چرا که امید در این حالت می‌تواند مضر باشد. از سوی دیگر، کسانی که اهل تقوا هستند باید ترکیبی از خوف و رجا را تجربه کنند. به طور کلی، این دو حالت باید با توجه به شرایط فرد و وضعیت او متعادل باشند؛ زیرا در زمان معصیت، ترس باید بر امید غالب باشد. نویسنده تأکید می‌کند که این مسائل همگی بستگی به احوال و شرایط افراد دارند و پاسخ مشخصی برای آن‌ها نمی‌توان ارائه داد.