بخش ۸۵ - پیدا کردن اعمال متوکل غزالی
امام محمد غزالی / رکن چهارم - رکن منجیات
بدان که همه مقامات دین بر سه اصل گردد: علم و حال و عمل، اما علم و حال توکل شرح کرده آمد. و عمل ماند و باشد که کسی تخیل کند که شرط توکل آن باشد که همه کارها با خدای تعالی گذارد و به اختیار خویش هیچ کار نکند، البته تا کسب نکند و هیچ چیز فردا را ننهد و از مار و کژدم و شیر نگریزد و اگر بیمار شود دارو نکند این همه خطاست که همه برخلاف شرع است و شرع بر توکل ثنا کرده است چگونه مخالف باشد شرع را؟
بلکه اختیار آدمی به دست آوردن مالی باشد که ندارد یا در نگاهداشت آن که دارد یا در دفع ضرری که حاصل نیامده است یا در ازالت ضرری حاصل آمده است و توکل در هر یکی حکمی دارد و این چهار مقام لابد شرح باید کرد:
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن توضیح می‌دهد که مقامات دین بر سه اصل علم، حال و عمل بنا شده‌اند. در این باره، علم و حال مربوط به توکل تبیین شده و عمل نیاز به بررسی دارد. برخی افراد تصور می‌کنند که توکل به معنای واگذاری تمام امور به خداوند و عدم انجام هیچ کاری از سوی خود است، اما این تصور نادرست است. دین به عمل و تلاش تاکید دارد و توکل با انجام کارها سازگار است. بنابراین، انسان باید برای به دست آوردن مال، حفظ آن و دفع ضررها تلاش کند و توکل در هر یک از این حالت‌ها شرایط خاص خود را دارد که نیاز به توضیح بیشتر دارد.