شمارهٔ ۴ سراج قمری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی طبیعت و عطر خوش گل‌ها اشاره می‌کند. او از نسیم لطیفی که از روی گل‌ها می‌وزد، یاد می‌کند و می‌گوید که چهره معشوقش آن‌قدر زیباست که گل‌ها از شرم او رنگین شده‌اند. همچنین، آرزوی او بوی خوشی است که از زلف معشوقش به مشام برسد، تا خاک و گلاب از عطر آن معطر شوند.