شمارهٔ ۸ سراج قمری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان ناامیدی و یأس شاعر از وضعیت زمانه و زندگی می‌پردازد. شاعر از درد و رنجی که ناشی از سختی‌های زندگی است سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هیچ امیدی برای بهبودی وجود ندارد. او در پی این احساس، نشان می‌دهد که هر تلاشی که می‌کند بی‌فایده است و به نتیجه‌ای نمی‌رسد.