قطعه شمارهٔ ۱۱ حافظ
حافظ شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به سمع خواجه رسان ای ندیم وقت‌شناس
به خلوتی که در او اجنبی صبا باشد
لطیفه‌ای به میان آر و خوش بخندانش
به نکته‌ای که دلش را بدان رضا باشد
پس آنگهش ز کرم این قدر به لطف بپرس
که گر وظیفه تقاضا کنم روا باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از ندیمی خواسته که به خواجه بگوید در خلوتی که نسیم خوشی می‌وزد، لطیفه‌ای برای او بگوید تا او را بخنداند. سپس از آن دوست می‌خواهد که با لطف و کرم از خواجه بپرسد که آیا می‌تواند خواسته‌ای داشته باشد.