شمارهٔ ۱۱۶ - رباعی حافظ

گل گفت اگر دستگهی داشتمی

بگریختمی اگر رهی داشتمی

با بی گنهی مرا چنین می‌سوزند

ای وای به من گر گنهی داشتمی