شمارهٔ ۴۹ - رباعی حافظ
حافظ شیرازی / اشعار منتسب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روزی که فلک از تو بریده‌ست مرا
کس با لب پر خنده ندیده‌ست مرا
چندان غم هجران تو بر دل دارم
من دانم و آن که آفریده‌ست مرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از احساس تنهایی و جدایی خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که زمان بر او سخت گذشته و هیچ‌کس به او توجه نکرده است. غم هجران معشوق بر دل او سنگینی می‌کند و تنها خود او و خداوند می‌دانند که چه دردی را تحمل می‌کند.