شمارهٔ ۵۱ - رباعی حافظ
حافظ شیرازی / اشعار منتسب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورد
در ده که تراز عمر نو خواهم کرد
مستم کن و بی خبر ز احوال جهان
تا سر جهان بگویمت ای سره مرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از بادهای کهنه و نوشیدنیای که دهقان پرورش داده سخن میگوید. او میخواهد در این ده زندگیاش را تازه کند و از دنیا بیخبر باشد. شاعر از مرد دانا میخواهد تا در مورد اسرار جهان به او بگوید.