نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۱ - رباعی حافظ

حافظ شیرازی / اشعار منتسب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

زآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورد

در ده که تراز عمر نو خواهم کرد

مستم کن و بی خبر ز احوال جهان

تا سر جهان بگویمت ای سره مرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از باده‌ای کهنه و نوشیدنی‌ای که دهقان پرورش داده سخن می‌گوید. او می‌خواهد در این ده زندگی‌اش را تازه کند و از دنیا بی‌خبر باشد. شاعر از مرد دانا می‌خواهد تا در مورد اسرار جهان به او بگوید.