شمارهٔ ۲ صابر همدانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، فردی درباره همسایه‌اش صحبت می‌کند که به خاطر فقر و تهی بودن کیسه‌اش، از او دوری می‌کند. وقتی از او می‌پرسد دلیل این رفتارش چیست، همسایه می‌گوید که به خاطر مشکلات مالی‌اش نمی‌تواند به او نزدیک شود. شاعر به همسایه می‌گوید که اگر از او بیزار است، بهتر است که از او دوری کند تا همدیگر را نبینند.