شمارهٔ ۱ صابر همدانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و رنجی که به خاطر معشوقش تحمل می‌کند، سخن می‌گوید. او می‌گوید که فغان و اندوهی که در دلش وجود دارد، به حدی رسیده که مثل کاردی به استخوان، به عمق جانش نفوذ کرده است. از معشوق خواسته که اگر ممکن است، دست او را در این روزگار دشوار بگیرد.