شمارهٔ ۵ مجد همگر
مجد همگر / معمیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
چیست ای شاه گنبد زرین
که در او پنج چیز موجود است
بوی او روز بزم یاران را
خوشتر از بوی عنبر و عود است
اندرونش به طعم و شیرینی
بهتر از پاره‌های معقود است
دانه‌ها کاندروست با همه نفع
یکی از نقل‌های معهود است
فضلهٔ تخم او به کار آید
گر از او دست شوی مقصود است
پوستش گوسفند را علف است
نیست چیزی در او که مردود است
غیر از این‌ها خواص او در طب
از مداوات‌های محمود است
با همه خاصیت که هست او را
بندهٔ خاص آب عنقود است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف یک ماده یا شیء خاص می‌پردازد که در آن پنج ویژگی یا خاصیت ممتاز وجود دارد. شاعر به بوی خوش آن اشاره می‌کند که از عطرهایی چون عنبر و عود بهتر است. طعم و شیرینی آن هم از بهترین خوراکی‌ها برتر است. همچنین از دانه‌های آن بهره‌وری دارد و حتی فضولات آن نیز کارآمد است. پوست آن نشان‌دهنده خود را سید گوسفند در نظر گرفته و بیان می‌کند که هیچ چیزی در آن نامطلوب نیست. در نهایت، شاعر به خواص درمانی آن نیز اشاره کرده و آن را در زمینه پزشکی مفید می‌داند. در نهایت، بیان می‌شود که فرد به این خاصیت تعلق دارد.