پایان کتاب حمیدالدین بلخی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره مقام و جایگاه والای یک فرد خاص است. شاعر آرزو می‌کند که مجلس او مانند بهشت باشد و از هر نعمت و زیبایی بهره‌مند گردد. او بر این باور است که ذات آن فرد، پشتیبانی و کمک خداوند را دارد و در مواجهه با حوادث، یاری خداوند با او خواهد بود. همچنین به آزادگان و شکارچیان طبع آزاد اشاره می‌کند که شکرگزاری برای او لازم است. در نهایت، شاعر خواستار ادامه‌دار بودن آفرینش و زیبایی‌ها در زندگی اوست.