شمارهٔ ۱۷ - تقاضا جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خداوندا کمینه چاکر تو
کت اندر بندگی یکروی و یکتاست
ز خدمت یکدو روز اردورماندست
مگو سرگشته نا پای برجاست
بخاک پای تو کان نیست تقصیر
نه نیز او را ملال از خدمتت خاست
بلی زین معنی او را یک غرض هست
بگوید گر تقضی ور تقاضاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ستایش خداوند پرداخته و به تعبیر خود، خود را چاکر و بندگی او می‌داند. او بیان می‌کند که در خدمت به خداوند هیچ‌گونه غمایی ندارد و تنها هدفش رضایت و خدمت به اوست. همچنین اشاره می‌کند که اگر از کسی تقاضایی می‌کند، به خاطر یک هدف مشخص است و نه به خاطر ناراحتی از خدمت.