شمارهٔ ۲۳ - خوش بودن با ناخوشی جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
بخدائی که قدرتش بر صنع
هیچ محتاج آب و آتش نیست
که مراگر چه ناخوشی با من
بی جمال تو زیستن خوش نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به قدرت خدای بزرگ اشاره دارد که نیازی به عناصر طبیعی مانند آب و آتش ندارد. شاعر بیان می‌کند که حتی اگر در زندگی دچار ناخوشی باشد، نبودن جمال خداوند در زندگی برای او خوشایند نیست. به عبارت دیگر، ارتباط با خداوند و وجود زیبایی او برای شاعر اهمیت زیادی دارد.