شمارهٔ ۹ - مدحت بی‌نعمت جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این غزل بیانگر احساس شاعر است نسبت به کسانی که او را ستایش می‌کنند. او می‌گوید که بدون هیچ‌گونه فایده‌ای، همه آرزوی مدح او را دارند، در حالی که او هیچ نعمتی به آن‌ها نداده است. شاعر به این نتیجه می‌رسد که سکوت در برابر این مدح‌ها، بهترین پاسخ است و تأکید می‌کند که هرگز کسی را بی‌جهت و بدون دلیل سرزنش نکرده و اگر بی‌احترامی‌ای می‌کند، چیزی از خود او نیست.