شمارهٔ ۱ - قطعه جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / ملحقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بدان خدای که بیرنگ نقش انسان را
ز روی قدرت بر سطح آب زد پرگار
که تا ز خدمت تو دور مانده ام ناکام
مرا نه دیده بخفت و نه بخت شد بیدار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به خداوند اشاره می‌کند که انسان را با قدرت خود خلق کرده و این آفرینش را شبیه به نقشی بر روی آب می‌داند. شاعر احساس ناکامی می‌کند به خاطر اینکه از خدمت به خدا دور مانده و نه دیده شده و نه بختش به او یاری رسانده است.