نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۲۱ - اشارة الی قوله علیه السلام من کان یؤمن بالله و الیوم الاخر فلیقل خیرا او لیصمت جامی

جامی / دفتر اول / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

مصطفی کش جوامع الکلم است

که بدان سلک شرع منتظم است

بعد من کان مؤمنا بالله

و بیوم ینال فیه جزاه

گوهر صدق بی تفاوت سفت

فلیقل خیرا او لیصمت گفت

خیر گو خیر ور نه خامش کن

هر چه جز خیر ازان فرامش کن

هر که دانا بود به آنکه خدا

هست بینا به هر کس و شنوا

و گر از خیر دم زند یا شر

کند او را سؤال در محشر

هر چه گوید به عقل گوید و هوش

ور نباشد ز گفت و گوی خموش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره اهمیت صدق و خیر در گفتار و رفتار انسان‌هاست. شاعر، مصطفی کش، اشاره می‌کند که افراد مؤمن باید در گفتار خود تنها به خیر بپردازند و از حرف‌های بی‌فایده و شر دوری کنند. او یادآور می‌شود که خداوند به همه چیز آگاه است و در روز قیامت از هر کس درباره سخنانش سوال خواهد شد. بنابراین، بهتر است انسان‌ها یا خیر بگویند یا سکوت کنند.