نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۴۰ - حکایت بر سبیل تمثیل جامی

جامی / دفتر اول / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

سائلی گفت با کسی به عجب

با فلانت چه نسبت است و نسب

گفت او ترک هست من تاجیک

لیک داریم خویشی نزدیک

دارد او پر درختها باغی

بر یکی کرده آشیان زاغی

هر گه آن زاغ می کشد آوا

آید آوای او بدین مأوا

تا مرا جای بودن این مأواست

گوش من بر صدای آن آواست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

سایلی می‌پرسد که نسبت و نسبت خانوادگی او با فلانت چیست. شخص جواب می‌دهد که او ترک است و من تاجیک، اما ما نسبت نزدیک خانوادگی داریم. او باغی پر از درخت دارد و در یک قسمت از آن آشیانه‌ای برای زاغ ها ساخته است. هر بار که زاغ آواز می‌خواند، صدایش به این منطقه می‌رسد و من به صدای آن زاغ عادت کرده‌ام.