بخش ۸۷ - مناجات جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده خود را به عنوان کمترین گدای خدا معرفی می‌کند و از او می‌خواهد که هر روز به درگاهش برسد و از زندگی‌اش طلب یاری کند. او بیان می‌کند که نفس و شیطان، دشمنان او هستند و مانند سگی در کمین نشسته‌اند. گوینده احساس می‌کند که این دشمنان او را خوار و بی‌پناه می‌بینند و از خدا درخواست می‌کند که او را از این بدی‌ها نجات دهد و هر آنچه که برایش بهتر است به او عطا کند.