بخش ۱۳ - اشارة الی الایمان بالانبیاء علیهم السلام جامی
جامی / اعتقادنامه / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
انبیا برگزیدگان حق اند
برده از کل ما خلق سبق اند
بر سوای خود از بنی آدم
فضل دارند بر ملائکه هم
نفس شیطان به قصد جرم و گناه
نتواند زند بر ایشان راه
ور به فرض محال یا نادر
از یکی زلتی شود صادر
پیش ارباب شرع و دین آن هم
مشتمل بر مصالح است و حکم
آدم آن دم که خورد گندم را
تخم می کاشت نسل مردم را
دانه ای را که خورد ازان شجره
شد وجود من و تواش ثمره
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مقام و کمال انبیا اشاره دارد و بیان می‌کند که آنان برگزیدگان حق هستند و از دیگر موجودات، حتی ملایکه، برتری دارند. همچنین تأکید می‌شود که شیطان نمی‌تواند بر آنها نفوذ کند و هرگونه خطایی که ممکن است از آنان سر بزند، تحت شرایط خاصی است و در راستای مصلحت‌های بزرگتر قرار دارد. در نهایت به داستان آدم اشاره می‌کند و تأثیر آن بر نسل بشر را توضیح می‌دهد.