بخش ۲۲ - اشارت به آنکه تکفیر اهل قبله جایز نیست جامی
جامی / اعتقادنامه / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هر که شد ز اهل قبله بر تو پدید
که به آورده نبی گروید
گرچه صد بدعت و خطا و خلل
بینی او را ز روی علم و عمل
مکن او را به سرزنش تکفیر
مشمارش ز اهل نار و سعیر
ور ببینی کسی ز اهل صلاح
که رود راه دین صباح و رواح
از مناهی شود بکل یک سوی
با اوامر نهد بکلی روی
کند از فرض ها و نافله ها
سوی عقبی روانه قافله ها
به یقین اهل جنتش مشمار
ایمن از روز آخرش مگذار
مگر آن کس که از رسول خدا
شد مبشر به جنت المأوی
گرچه ده کس بود به آن مشهور
اندر آن ده مدارشان محصور
زانکه جمعی ز آل پاک سرشت
هم بشارت رسیدشان به بهشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن اشاره به موضوعات اعتقادی و اخلاقی دارد. در آن تاکید می‌شود که اگر کسی به پیامبر خدا ایمان آورده و به اهل قبله تعلق داشته باشد، حتی اگر در برخی امور به خطا برود، نباید او را سرزنش کرد و به جهنم نسبت داد. در عوض، کسانی که به ظاهر عمل صالح دارند اما به سمت معصیت می‌روند، باید مراقب باشند چون ممکن است از رحمت الهی دور شوند. در نهایت، تنها کسانی که به‌وسیلۀ پیامبر به بهشت بشارت داده شده‌اند، می‌توانند یقیناً اهل بهشت باشند، و این بشارت‌های خاص به برخی از افراد منتخب و پاک سرشت تعلق دارد.