بخش ۹ - اشارت به سمع و بصر جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان تفاوت‌های وصف سمع و وصف بصر در رابطه با خداوند می‌پردازد. او بیان می‌کند که سمع و بصر خداوند نه تنها علم خاصی هستند، بلکه فراتر از فهم و ادراک انسانی می‌باشند. گوش خداوند به شنیدن صداها و چشم او به دیدن اشیاء نیازی ندارد و او قادر است هر چیزی را از دور و نزدیک ببیند و بشنود. همچنین، خداوند علم به حال هر موجودی را دارد و هیچ چیز از او پنهان نیست. در نهایت، همه آنچه بر زبان انسان می‌آید نیز برای خداوند قابل شنیدن است.