بخش ۶۰ - رسید معتمر بعد از چندگاه به سر قبر ایشان و بر آنجا درختی دیدن پر خطهای زرد و سرخ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر پس از شش یا هفت سال به زیارت قبر نبی می‌رود و در راه به درختی بلند بر سر قبر دو شخصیت مهم برخورد می‌کند. وقتی به آن درخت نگاه می‌کند، متوجه خطوطی سرخ و زرد می‌شود که نشانه‌های عشق و احساس است. او از یکی می‌پرسد که این درخت چیست و متوجه می‌شود که این درخت ریشه در عشق دارد و بر خاک آن دو کشته عشق روییده است. همچنین بر روی درخت نوشته‌هایی وجود دارد که حال آن دو را توضیح می‌دهد. شاعر در پایان دعا می‌کند که جان آن دو غرق فیض رحمت باشد و می‌گوید که هیچکس چون ایشان از این دنیا نمی‌رود.