بخش ۱۵ - در بیان آنکه امضای عزیمت بر ترک گناه در مشیت حق است سبحانه و تعالی اگر امضا کند شکر باید کرد والا عذر باید آورد جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره توبه و رابطه آن با قضا و تقدیر است. شاعر می‌گوید که توبه مانند شیشه‌ای است که در برابر سنگ (قضا) تاب مقاومت ندارد. اگر توبه با قضا سازگار باشد، مستحکم است، اما اگر سازگار نباشد، خوشایند نیست و تنها باید به حکم قضا راضی بود. توبه و توبه‌کنی هر دو بخشی از قضا هستند و نسبت دادن اینها به خود خطاست. شاعری به عزم و اراده در ترک گناه تأکید می‌کند و می‌گوید که توبه به معنای پشیمانی از گذشته و گذشتن از گناهان حال است. همچنین، هشدار می‌دهد که نباید از اصلاح خود غافل شد و باید همواره در تلاش برای ترک گناهان بود. در نهایت، شاعر نوید می‌دهد که اگر عزم و اراده بر ترک گناه داشته باشی، فضل الهی به تو کمک خواهد کرد و تو را به راه درست باز می‌آورد.