نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۲ - در صفت حدت فهم و جودت نظم و نثر وی جامی

جامی / سلامان و ابسال / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

لطف طبعش در سخن مو می شکافت

لفظ نشنیده به معنی می شتافت

پیش ازان کش لفظ در گوش آمدی

معنیش در ربقه هوش آمدی

هر چه نظم از بحر طبعش یک گهر

هر چه نثر از باغ لطفش یک ثمر

چون ثریا پایه نظمش بلند

چون بنات النعش نثرش ارجمند

در لطایف لعل او حاضر جواب

در دقایق فهم او صافی چو آب

خط او چون خط خوبان دل فریب

خوشنویسان زان چو عاشق ناشکیب

چون گرفتی خامه مشکین رقم

آفرین کردی بر او لوح و قلم

جانش از هر حکمتی محفوظ بود

نکته های حکمتش محفوظ بود

در ادای حکمت یونانیان

گفتیش یونانیان نعم البیان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این متن به ستایش لطافت سخن و بلاغت نویسنده‌ای می‌پردازد که با هنر خود معانی را به زیبایی به مخاطب منتقل می‌کند. او می‌گوید که سخنانش چون مروارید از دریا و میوه از باغ لطیف است و نظم او به بلندی ثریا و نثرش به ارجمندی بنات النعش می‌باشد. نویسنده در فهم نکات عمیق و ظریف حکمتی باتجربه است و خطش دل‌فریب و مورد توجه دیگران است. شاعر اشاره می‌کند که سخنانش در ادای حکمت یونانیان به خوبی بیان می‌شود و این ادبیات به اندازه‌ای با ارزش است که تحسین‌برانگیز محسوب می‌شود.