بخش ۶۴ - رسیدن سلامان پیش شاه و اظهار شفقت نمودن شاه با وی جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، پدر به سلامان می‌نگرد و از درد فراق او رهایی می‌یابد. او با نوازش و محبت، بر سر سلامان بوسه می‌زند و دست علاقه‌اش را بر دوش او می‌گذارد. پدر وجود سلامان را چونان نمک سفره احسان و جمال او را چونان نور چشم انسان می‌داند. او زیبایی سلامان را به گل و آفتاب تشبیه می‌کند و می‌گوید که دنیای او جایی برای اسقلال و قدرت سلامان است. او تخت و تاج را بی‌سلامان بی‌معنا می‌یابد و نسبت به دوری از ناپاکان و بی‌احترامی به شاهی و کمال انسانیت تأکید می‌کند. در نهایت، او یادآور می‌شود که باید به مقام شاهی و ارزش‌های انسانی اهمیت داد و از پرستش بی‌مورد مخلوقات فاصله گرفت.