بخش ۷۲ - مناجات در طلب آتش غیرت افروختن و موانع مقام قرب سوختن جامی
جامی / سبحة‌الابرار / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
ای ز غیرت رقم غیر زدای
زین صقیل آینه غیر نمای
جلوه گر در همه اغیار تویی
وز همه گشته نمودار تویی
در همه کون و مکان غیر تو کو
تا کسی بر تو برد غیرت ازو
گرد گشتیم درین خانه بسی
نیست غیر تو درین خانه کسی
هر کسی جسته به غیری پیوند
کرده دل را به غم غیر تو بند
جامی از غیر تو بر دوخته چشم
وز خیال رخت افروخته چشم
چشمش از طلعت خود روشن ساز
بر دلش کن در آن گلشن باز
رو بگردان ز در دورانش
هجرت آموز ز مهجورانش
سوز او ساز فزون روز به روز
ز آتش غیرت غیریت سوز
وادی بعد بر او کوته کن
به سراپرده قربش ره کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره غیرت و عشق به خداوند است. شاعر به زیبایی‌های بی‌نظیر خداوند اشاره می‌کند که در همه جا نمایان است و هیچ چیز دیگری قابل قیاس با او نیست. او از اهمیت دوری از غیر خدا و پیوستن به او سخن می‌گوید. شاعر به تنها بودن و عدم وجود غیر از خدا در عالم اشاره می‌کند و دعای او این است که دل‌ها را از غیر خدا پراکنده کرده و به جمال و محبت الهی پیوند دهد. در نهایت، او خواهان نزدیکی به خدا و دوری از دنیای مادی و حواشی آن است.