(۱) لاَ یؤْمِنُ اَحَدُکُمْ حَتَّى یُحِبَّ لِأَخِیهِ مَا یُحِبُّ لِنَفْسِهِ. (صحیح البخاری) جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت می‌گوید که نباید هر کسی را مؤمن نامید، حتی اگر تلاش زیادی کند. چرا که اگر فردی برای خود خواسته‌هایی دارد، نباید برادرش را بر خلاف آنچه برای خود می‌خواهد، دوست داشته باشد. به بیان دیگر، واقعی بودن ایمان آدمی به رفتار و خواسته‌های او نسبت به دیگران وابسته است.