(۲۱) کَفَى بِالْمَرْءِ إِثْمًا أَنْ یُحَدِّثَ بِکُلِّ مَا سَمِعَ. (سنن ابی داود) جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به بیان این موضوع می‌پردازد که انسان به‌خاطر همین یک گناه که از مقام امن و امان خود خارج می‌شود، مقصر است. هر چه که به گوش او می‌رسد، از طریق زبانش به دیگران منتقل می‌شود. در واقع، این بیانگر اهمیت مراقبت از گفتار و رفتار انسان است.