نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

(۳۶) وَمِنْ کَلَامِهِ صلی الله علیه و سلم: کَثْرَةُ الضَّحِکِ تُمِیْتُ الْقَلْبَ. (سنن ابن ماجه) جامی

جامی / رسالهٔ اربعین / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

خرّم آنکس که بهرِ زنده دلی

زیر لب خنده را بمیراند

خنده کم کن که خندۀ بسیار

صد دل زنده را بمیراند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت خنده و تأثیر آن بر روح انسان می‌پردازد. شاعر می‌گوید که کسی که برای دیگران شادی و دلگرمی ایجاد می‌کند، خوشبخت است. اما در عین حال هشدار می‌دهد که اگر خنده بیش از حد شود، ممکن است دل‌های زیادی را تحت تأثیر منفی قرار دهد و آن‌ها را به نوعی از زندگی خالی کند. به عبارت دیگر، تعادل در ابراز خوشحالی و خنده مهم است.