(۵) یَشِیْبُ ابْنُ آدَمَ وَیَشبُّ فِیْهِ خَصْلَتَانِ: ألْحِرْصُ وَطُوْلُ الْأمَلِ. (صحیح البخاری) جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این نکته اشاره دارد که با افزایش سن، زندگی انسان دچار مشکلات و ناکامی‌ها می‌شود. اما در عین حال، دو ویژگی در او جوان می‌ماند: یکی تمایل به جمع کردن مال و دیگری امید به زندگی طولانی. به عبارتی، هرچند پیری مشکلاتی به همراه دارد، اما برخی از خصوصیات انسانی همچنان در جوانی باقی می‌مانند.